दवबिंदू

या संग्रहातील कथांची बीजे लेखकाला स्वतःच्या अनुभवांतून, ऐकलेल्या घटनांतून आणि आजूबाजूच्या जगातील निरीक्षणांतून मिळाली. त्यांना कल्पना, भावना आणि विचारांची जोड मिळाल्यावर त्या कथारूपात साकारल्या. संग्रहातील ‘न रुतलेले काटे’ आणि ‘दोन टोके’ यांसारख्या कथा मानवी स्वभावातील विविध पैलू दाखवतात. साध्या भाषेत, कमीत कमी वर्णनातून व्यक्तिरेखा आणि प्रसंग उभे करण्याची खांडेकरांची शैली या कथांना वैशिष्ट्यपूर्ण बनवते.