अफाट जगायच्या नादात

कुणाल गायकवाड यांच्या कवितेत रमणीय निसर्गाऐवजी उजाड डोंगरमाथे, उन्हात फुललेला पळस आणि वाळलेल्या गवताचे कुसळ अशा रखरखीत रानाचे वास्तव उभे राहते. या कविता सरंजामशाही, सामाजिक विषमता आणि दिखाऊ प्रतिमानिर्मितीवर परखड भाष्य करतात. विविध काळांतील स्त्रियांचे जग, त्यांच्या अनुभवांचे भावविश्व आणि रक्ताच्या नात्यांतील करुणा यांचे प्रभावी चित्रण यात आढळते. पोतराज, अवलिया पीर, कलंदर कव्वाल, बिरोबा आणि खंडोबा यांसारख्या लोकपरंपरा व सांस्कृतिक संदर्भ कवितेत सहज मिसळले आहेत. लोककलांचे ताल, रांगडे शृंगारभाव आणि विद्रोही वृत्ती यांचा संगम साधणारा हा कवितासंग्रह मुक्त, बेबंद जगण्याची आणि आभाळाएवढ्या स्वप्नांची ओढ व्यक्त करतो.