नानक निरंकारी कवी

गुरू नानक यांच्या विचारांच्या संदर्भातून ओशो अस्तित्वातील एकात्मता, भक्ती आणि आनंदाचा वेध घेतात. संपूर्ण सृष्टी ही परमात्म्याच्या स्तुतीने आणि चैतन्याने भरलेली आहे, असा भाव या विवेचनातून व्यक्त होतो. अध्यात्म म्हणजे केवळ गंभीर साधना किंवा रूढ धार्मिक चौकटी नसून त्यात गाणे, नृत्य आणि उत्सव यांनाही स्थान असावे, असे ओशो सुचवतात. जीवनातील आनंद आणि सहजतेला महत्त्व देणारा हा दृष्टिकोन वाचकाला अध्यात्माकडे नव्या नजरेने पाहण्यास प्रवृत्त करतो.