नानक संसारी संन्यस्ता

‘सुरति’ म्हणजे परमात्म्याच्या स्मरणातील सातत्य, अशी संकल्पना या पुस्तकात मांडली आहे. दैनंदिन जीवनातील कामे करत असतानाही अंतर्मनात परमात्म्याचे स्मरण जागृत ठेवता येते, असा ओशो यांचा दृष्टिकोन आहे. आध्यात्मिक प्रगतीसाठी संसार सोडून जंगलात किंवा हिमालयात जाणे आवश्यक नाही; कारण बाह्य त्यागाने मनातील संसार संपत नाही. माणूस भौतिक वस्तूंच्या संग्रहात गुंतून राहतो, याकडे लक्ष वेधत ओशो आसक्ती आणि जीवनाच्या खऱ्या अर्थाचा विचार करण्यास प्रवृत्त करतात.