प्यासा

सुधीर नांदगावकर यांचे हे पुस्तक म्हणजे हिंदी चित्रपटसृष्टीतील प्रतिभावान दिग्दर्शक आणि अभिनेता गुरुदत्त यांच्याविषयीच्या त्यांच्या अपार प्रेमाचे आणि आदराचे प्रतीक आहे. गुरुदत्त यांच्या निधनानंतर लगेचच त्यांच्या घरी पोहोचलेल्या मोजक्या पत्रकारांमध्ये नांदगावकर यांचाही समावेश होता. त्या वेळी झालेल्या चर्चा, पत्रकार म्हणून मिळालेली काही अंतर्गत माहिती आणि गुरुदत्त यांच्या व्यक्तिमत्त्वाविषयी मनात असलेली आत्मीयता यांमुळे त्यांच्या मृत्यूबाबत नांदगावकर यांच्या मनात अनेक प्रश्न निर्माण झाले.

गुरुदत्त यांनी आत्महत्या केली, या प्रचलित समजुतीवर त्यांचा कधीच पूर्ण विश्वास बसला नाही. त्यामुळे गुरुदत्त यांच्या आयुष्याचा, त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा आणि मृत्यूभोवती निर्माण झालेल्या गूढतेचा शोध घेण्याची भूमिका या पुस्तकातून व्यक्त होते. गुरुदत्त यांच्या कलात्मक प्रतिभेचा आणि त्यांच्या जीवनातील गुंतागुंतीच्या पैलूंचा विचार करताना लेखकाने स्वतःचे अनुभव आणि निरीक्षणे यांना महत्त्व दिले आहे.

हे पुस्तक केवळ एका महान कलाकाराला वाहिलेली आदरांजली नाही, तर त्याच्या आयुष्याकडे आणि मृत्यूकडे वेगळ्या दृष्टिकोनातून पाहण्याचा प्रयत्नही आहे. गुरुदत्त यांच्या चित्रपटांचा, त्यांच्या कलात्मक योगदानाचा आणि त्यांच्या जीवनातील रहस्यमय पैलूंचा अभ्यास करू इच्छिणाऱ्या वाचकांसाठी हे पुस्तक विशेष महत्त्वाचे ठरते.