अवघा देहचि वृक्ष जाहला

मानव आणि निसर्ग यांच्यातील अतूट नाते, सर्व सजीवांचे परस्परावलंबित्व आणि पर्यावरणाचे महत्त्व यांवर या लेखनात प्रकाश टाकला आहे. पृथ्वीवरील नैसर्गिक संसाधनांचा वापर करताना निसर्गाप्रती न्याय्य वर्तन करणे आवश्यक आहे, हा महत्त्वपूर्ण विचार यात मांडला आहे. विकास हा केवळ मानवी गरजांपुरता मर्यादित न राहता खनिजे, वनस्पती, प्राणी आणि मानव अशा सर्व घटकांचा विचार करून झाला पाहिजे. निसर्गातील संतुलन टिकवून ठेवणे आणि पर्यावरणाचे रक्षण करणे ही पृथ्वीवरील जीवनाच्या अस्तित्वासाठी आवश्यक बाब आहे. निसर्गाशी सुसंवादी संबंध राखत शाश्वत विकासाचा मार्ग स्वीकारण्याची प्रेरणा देणारे हे लेखन आहे.